۲-جذابيت ورزش در حس رقابت، ارضاي ميل برتري جويي جوانان ورزشكار است. ورزش اگر ديده نشود و جنبه رقابتي پيدا نكند، جذابيتي براي ورزشكاران نخواهد داشت و به مرور اين ميل نيز در آنان از بين مي رود. شايد به همين دليل است كه علي رغم اين كه به نظر فدراسيون مربوطه ورزش دو همگاني قزوين وضعيتي بسيار مناسب دارد اما هنوز آن چنان كه بايد ضرورت آن براي بسياري از خانواده ها نهادينه نشده است.

در قزوين ۳۴ بوستان در مناطق شهري وجود دارد كه در ۲۰ بوستان آن ايستگاه ورزش صبحگاهي ديده مي شود و به صورت سازمان يافته نيروهاي داوطلب را جذب و هماهنگ مي كند. اگر به طور ميانگين براي هر ايستگاه ۱۰۰ تا ۱۵۰ ورزشكار متصور شويم –كه البته درپارك هاي مركزي چون الغدير وملت و بين فصل مختلف اين جمعيت متفاوت است- از جمعيت شهري قزوين كه بالغ بر ۳۰۰ هزار نفر است، جمعيتي كمتر از ۳۰۰۰ نفر، ورزش همگاني را به طور غير متناوب تجربه مي كند. سالهاست كه همه ي دولت ها پذيرفته اند كه توسعه ورزش همگاني مستلزم توسعه ورزش قهرماني است. گر چه ورزش همگاني يك هدف ملي براي ارتقاء سطح سلامت و افزايش و توانمندي هاي منابع انساني يك كشور بوده اما تحقق آن منوط به توسعه ورزش قهرماني و ايجاد جذابيت در ورزش است. بدون شك ردپاي اين انگيزه را بايد در ورزش مدارس كه الگوپذيري دانش آموزان درآن بالاست، جستجو كرد.

در حالي كه قزوين با وجود رشته تخصصي كارداني تربيت بدني در دانشگاه آزاد اسلامي و بين المللي امام خميني(ره) ، هنرستان هاي تربيت بدني، جمعيت جوان و جمعيت سازمان يافته مانند كارگران، كارمندان، فرهنگيان و.... هنوز نتوانسته است به جايگاه واقعي خود دست پيدا كند. قزوين در ورزش قهرماني و كسب مدال نيز از استان هاي مطرح و مدال آور محسوب نمي شود. اگر المپياد ايرانيان نمونه خوبي براي ارزيابي عملكرد چند سال اخير ورزش استان ها باشد، قزوين بر پله ۱۹ ايستاده كه البته بيش از نيمي از مدال ها در ورزش هاي انفرادي را به دست آمده است.

۳-بدون شك ورزش يكي از اصل ترين شاخص هاي توسعه يك استان است. اين در حالي است كه گويا مسوولين به ورزش همچنان نگاهي جانبي و تفنني دارند . اگر از مسوولين و مديران عالي استان و حتي اعضاي شوراي سوم شهر توقع دقت نظر بيشتري در خصوص ورزش داشته باشيم، گزافه نيست؛ چرا كه منتخبان شوراي سوم نسبت به دو شوراي قبل در خصوص ورزش شعار بيشتري داده اند. حامد كبودوند در همين مدت كوتاه كه ابلاغ رياست هيأت ژيمناستيك استان را گرفته است در يكي از اولين نطق هاي خود درخرداد ماه سال جاري به پتانسيل قزوين در كسب مدال هاي ملي ورزشي اشاره مي كند و به شهردار قزوين توصيه مي كند؛ نسبت به تقويت مديريت تربيت بدني شهرداري كوشا باشد و خواستار ورود شهرداري به حوزه حرفه اي ورزش مي شود و حتي به هزينه هاي بيش از يك، دو ميلياردي شهرداري بندرعباس و تبريز در اين خصوص اشاره مي كند. مريم نخستين در مجمع ديرهنگام هيأت اسكيت قرار است به مصاف سيدعلي فخار، مسوول تربيت بدني شهرداري كه اكنون سرپرست كنوني اين هيأت است، برود.

صديقه حكمت، در برنامه راديويي خود، ايجاد مراكز ورزشي خاص بانوان را از جمله برنامه هاي شوراي سوم مي داند.

فاطمه اشدري عضو كميسيون فرهنگي و اجتماعي نماينده شوراي شهر در كميته منتخب ورزش شورا و شهرداري مي شود. كميته اي كه شوراي شهر در ۲۴ امين جلسه علني خود براي تمركز عمل در امر توسعه ورزش خواستار تشكيل آن با حضور نمايندگان شهرداري، شوراي شهر، آموزش و پرورش، تربيت بدني و بسيج شد تا كليه كمك ها و مساعدت هاي ورزشي پس از تاييد اين كميته به صورت لايحه در صحن شوراي شهر مطرح شود.

كميته اي كه تاكنون اصلاً مصوبه ورزشي به صحن علني ارائه نكرده است. شايد آمدن لايق به تربيت بدني شهرداري اين اميد را زنده مي كرد كه ورزش حرفه اي در شهرداري قزوين پي ريزي شود؛ واما او حكم كارشناس ورزش همگاني مي گيرد تا اين شايعه همچنان پررنگ بماند كه تنها براي رفع موانع استخدامي اورا وارد شهرداري كرده اند. گر چه اشدري، نماينده كميته منتخب ورزشي شوراي شهر، شايعه رد كمك به تيم فلامينگو را رسانه اي مي خواند؛ ولي خود او نيز تصريح مي كند، علت تاخير در كمك ۱۰۰ ميليوني شوراي شهر عدم وجود چنين رديف بودجه اي است؛ اما اگر حرف هاي صريح و تلخ منجم، صحت داشته باشد، كمالي، شهردار قزوين، اعتقادي به اين امر ندارد. اوتنها حاضر به مساعدت در امور عمراني و ورزش همگاني است. اعتقادي كه باعث شده است، او در پنجمين سال حضور خود رضايت دهد تا ۱۲۰ ميليون ريال از رديف بودجه بازپيرايي سازمان پارك ها و فضاي سبزصرف تجهيز لوازم بدنسازي در ۷ بوستان شهر و تهيه فوم و جاسازي در ۱۰ بوستان شود. گر چه گله ورزشكاران و مسوولين هيأت همگاني از شهرداري به عنوان اصلي ترين متولي شهري كم نيست؛ اما كاظمي، مدير عامل سازمان پارك ها با ارائه توضيحات مذكور قسمت اصلي مشكل را به فقر فرهنگي مردم نسبت مي دهد. مشكلي كه هيچ كس به فكر او نيست!

۴-سال هاست كه ورزش قزوين جاني براي خوش درخشيدن نداشته است. تعويض هاي مكرر مدير كل تربيت بدني در سال هاي اخير، عدم ديد درست و نگاه جامع به ورزش، نداشتن چشم انداز توسعه، نبود امكانات كافي، نواختن ساز هاي ناكوك و جداگانه، وجود باندهاي قوي در برخي از هيأت ها، نبود اجماع در بين مسوولين، عدم توجه جدي مسوولان شهري و مديران عالي رتبه استاني، عدم جذب اسپانسر قوي، فقدان تبليغات، بيلان هاي فاكسي هيأت هاي ورزشي، ضعف مطبوعات و حتي صدا و سيماي تازه افتتاح شده استاني در ورزش، نبود مشاوران ورزشي در دستگاه ها؛ فانتزي تلقي شدن ورزش در دستگاه اداري و اجرايي، نگاه سياسي به ورزش، عدم توجه كافي به زنگ ورزش مدارس، نبود انگيزه هاي قوي در بين ورزشكاران، عدم معرفي الگوهاي برتر ورزش قهرماني و ... از جمله موارد ضعف در ورزش قزوين است.

آيا در سال هاي آتي ورزش قزوين در صدر جدول ها خواهد ايستاد؟ آيا قزوين يكي از شهرهاي مدال آور خواهد بود. آيا فقر حركتي دختران قزويني به عنوان آينده سازان نسل بعد به اين زودي ها مرتفع خواهد شد؟ آيا سياست از ورزش و ورزش از سياست جدا خواهد شد ؟ آيا وضعيت بيمارگونه بسياري از هيأت هاي ورزشي كه بسب رخوت و سستي شده است، علاج خواهد يافت؟ آيا تقويم هاي ورزشي پربار نوشته خواهد شد؟ آيا قزوين ميزباني چند مسابقه مطرح ملي را در كارنامه خود ثبت خواهد كرد؟ آيا و آيا...